www.worldtravellers.be

 
If you cannot read Dutch, you can choose any language with the google translate tool
2011 - 2012 - 2013

 

I

N

D

I

E

-

I

N

D

I

A

-

I

N

D

I

E

-

I

N

D

I

A

-

I

N

D

I

E

-

I

N

D

I

A

-

I

N

D

I

E

-

I

N

D

I

A

-

I

N

D

I

E

-

I

N

D

I

A

-

I

N

D

I

E

-

I

N

D

I

A

-

I

N

D

I

E

-

I

N

D

I

A

-

I

N

D

I

E

-

I

N

D

I

A

-

I

N

D

I

E

-

I

N

D

I

A

-

I

N

D

I

E

-

I

N

D

I

A

-

I

N

D

I

E

-

I

N

D

I

A

-

I

N

D

I

E

-

I

N

D

I

A

-

I

N

D

I

E

-

I

N

D

I

A

-

I

N

D

I

E

-

I

N

D

I

A

-

I

N

D

I

E

-

I

N

D

I

A

-

I

N

D

I

E

-

I

N

D

I

A

-

I

N

D

I

E

-

I

N

D

I

A

 

Traveling is tasting the world ( Henny Bröcheler)
INDIA (2)
INDIA 2015 INDIA deel 1 2014 - 2015 klik hier
Aangekomen in Delhi. Wat een massa volk voor de paspoortcontrole

Geforceerde reis.

We hebben eergisteren het grijze vaderland verlaten, richting New Delhi Indië. Nu voor de zevende maal tijdens onze wereldreis zijn we weer vertrokken! We zullen echter geen zes of zeven maanden reizen dit keer. De trouwe lezer weet nog dat we begin juni onze FJ achter hebben gelaten in ND in plaats van Kathmandu Nepal, zoals we dat oorspronkelijk hadden gepland.De aardbeving in Nepal was er de oorzaak van dat we dit plan op het laatste moment hebben moeten wijzigen. Reizen met eigen wagen vergt soms veel administratieve rompslomp en in het bijzonder de landen rond Indië. Hier hebben ze nog dat antieke document nodig dat heet "CDP" oftewel Carnet de Passage en douane. Geen kat aan de grenzen die dat kan lezen maar de procedures kennen de douaniers (soms) wel. Een CDP koop je voor een jaar, je betaalt een bankwaarborg ter waarde van de wagen en indien je alle entry en exit stempels van de bereisde landen kan voorleggen krijg je die waarborg terug. Doordat onze eerste carnet vervalt op 30 oktober kregen we van de Indische douane een verlengd verblijf echter maar tot diezelfde datum. Dus moeten we uit het land voor het einde van deze maand, punt!
Het wordt dus een verplichte reis van drie weken naar Kathmandu Nepal. Maar het wordt een reis met handicaps zoveel is zeker en dat weten we nu al.

Na 5 maand buiten te hebben gestaan was een wasbeurt meer dan nodig

Terug bij onze FJ.

Die stond veilig geparkeerd in een compound bij een begoede Indische familie. Spijtig dat hij niet in de ondergrondse garage kon, omwille van de hoogte, daardoor heeft hij vijf maand de Indische zon moeten trotseren. Hij zat onder het stof en op de motorkap zaten grote zwarte vlekken. Na de wasbeurt bleken die vlekken er nog op te zitten. De vlekken waren oxidatie plekken! Vermoedelijke oorzaak vogelstront! Wat een agressieve shit!
De vlekken zijn verdwenen. De motorkap hebben we deze namiddag laten repareren. Ik had nooit gedacht dat ik mijn wagen ooit zou laten herspuiten in de open lucht. Maar dat is nu verleden tijd. Gisteren bij de car wash was er een man die voorstelde dat te doen voor 2.000 roepies (26€).

 
Agressieve vogelshit heeft de motorkap goed beschadigd - in India weten ze voor ieder probleem onmiddellijk een oplossing: koetswerkbedrijf in open lucht

Voor meer foto's van de car bodyworker in India klik hier
 

Hoe moet het nu verder?

Sinds een paar weken heerst er in Nepal benzine schaarste. Etnische minderheden blokkeren de grenzen van Nepal met India en laten druppelsgewijs nog tankwagens met brandstof door. Het land ligt (economisch) plat en dat na die aardbevingen in mei jongstleden. Maoïsten in het noorden van het land proberen nu benzine en diesel uit China te krijgen maar of dat soelaas zal brengen aan de krapte is maar de vraag. Zonder benzine of LPG kunnen we niet reizen in Nepal. We kunnen ons wel voorzien van jerry cans maar daar kunnen we hoogstens enkele honderden kilometer mee verder....

we geraken maar niet gewoon aan het rijgedrag van de Indiërs - dit is hier rijden op de milimeter

Een trip met enkele hindernissen.

Een dag meer in Delhi brengt ons reisplan niet in gevaar, met die petroleum schaarste in Nepal zullen we waarschijnlijk niet veel kunnen rijden daar. Van aan de grens tot Kathmandu is het een goede 900 km. Om voldoende brandstof te hebben voor dat parcours moet de benzinetank boordevol voor we de grens over steken, moet de LPG tank ook maximaal gevuld zijn en moeten we daarbij nog drie jerry cans van elk 20 liter kopen. Dat wordt dan een hele opgave om die jerry cans hier ergens te vinden en in deze regio is LPG moeilijk te vinden.
De grens formaliteiten kunnen ook nog problematisch zijn. Wij hebben onze oude CDP niet meer, enkel nog kopijen, we hebben wel de nieuwe maar in de oude stond onze entry stempel...Er zal wat overredingskracht nodig zijn, vrees ik, om de douaniers inschikkelijk te maken.
Van Delhi rijden we naar het bergstadje Mussoorie. De regio Garhwal waar het stadje in ligt heeft ooit behoord tot het groter Nepal. Deze regio ligt aan de voet van de Garhwal Hymalaya's. Mussoorie wordt de koningin van de heuvels genoemd. We hebben een hotelletje geboekt in the Mall. Dat is de hoofdstraat die loopt van oost naar west. Het is een straat met talrijke venijnige hellingen. Ten tijde van de Britten waren er borden aan de ingang van het stadje "honden en Indiërs niet toegelaten". Die stonden ook in alle bergdorpen want die waren gebouwd voor de Britten.

We kwamen deze goedgeluimde studenten tegen die ons trakteerden op een ijsje

De rit vanuit New Delhi van 300 km duurde 9 uur. Zonder verkeer zou dat 7u30 geweest zijn. Om het in 9 uur te doen moet ik wel de rijmodus 'Indië' inschakelen. Onderweg hebben we weer een vuurdoop ondergaan bij het rijden door het stadje Roorkee. Wij zijn er beland in een van de smalle straten. Weliswaar was het een één richtingsstraat voor onze doorgang, maar wie stoort zich Indië hieraan! Met de hulp van een vriendelijke bewoner zijn we stapvoets gevorderd met talrijke stops om moto's te laten verzetten karren en riksja's te kunnen passeren. Een hele beproeving voor de zenuwen en het humeur.

Het is al donker als we aan de klim naar het 1.880 meter hoog gelegen Mussoorie beginnen. De Mall waar ons hotel in ligt is afgesloten! We worden teruggestuurd langs de bergweg, 6 km om naar het andere eind van de Mall. Die is natuurlijk ook dicht. Wij begrijpen dat die straat elke dag van 17 uur tot 22u30 wordt afgesloten voor het verkeer. Sporadisch wordt de slagboom geheven om auto's binnen of buiten te laten maar wij mogen niet door. "Sir, hoe moeten we naar ons hotel?" Veel antwoord krijgen we niet van de mannen die de slagbomen bedienen. "De wagen parkeren daar op de parking en te voet gaan, mijnheer" begrijpen we in het moeilijk verstaanbaar Engels. Na wat gepalaver en mijn weigering om de FJ te verplaatsen komt een vriendelijke man ons vertellen - in goed Engels - dat we beter terug naar de andere ingang van de Mall rijden, aan de Library! Zelfs na 22u30 kunnen we iets verder niet door want daar blijft vanavond de weg afgesloten. OK, dan maar weer terug. We zijn opnieuw aan de Library ingang en we mogen hier ook niet door. Een zegt ons dat als we 500 Roepies betalen we dan door zouden kunnen maar dat wordt dan later weer tegengesproken . 150 Roepies is het officiële bedrag maar we moeten wachten to 22u30. Ze hebben in de reglementen duidelijk niet voorzien dat hier buitenlandse toeristen met eigen wagen kunnen komen. Een groepje feestvierende studenten neemt de verdediging voor ons op maar aanvankelijk levert dat weinig op. De FJ hebben we geparkeerd, het is iets over 21 uur en het is bijzonder fris. Slechts 15° C. De studenten nemen ons mee voor een kleine wandeling en vergasten ons op een ijsje na wat foto's voor de Facebook vrienden lopen we terug naar de slagboom. De studenten krijgen het toch voor mekaar. Wij mogen door en het is nog geen 22 uur!



Missouri ligt op 1880 m en is omgeven door 3.000m hoge bergen

Hier mocht onze FJ twee nachten slapen
Een vanilleshake....wat hadden we dit gemist
Voor meer foto's van Mussoorie klik hier


De nachtmerrie van Kachipur.

Na twee nachten verblijf in Mussoorie trekken we verder! Het is 29 november en er hangen grijze wolken boven de bergen rondom ons. Overdag loopt de temperatuur hier op tot 24° maar 's nachts koelt het af tot 10°. In de winter (december) ligt hier sneeuw.
De rit vandaag naar Kachipur is relatief kort, 250 kilometer. Maar die afstand is in Indië op gewone wegen bijna een dagreis, als je het veilig wil houden tenminste. In Kachipur moeten we proberen om jerry cans te vinden want die plaats lijkt de grootste stad op ons parcours naar de grens. Wij hebben daar ook al een adres van een goed hotel. De gps ( Google maps) stuurt ons naar het adres. Een makkie zou je zo zeggen. Maar dat is het dus niet want we rijden weer vast in straatjes amper breder dan de FJ. We hebben ons weer laten vangen. Rechtsomkeer maken in die situatie is totaal onmogelijk al zou dat het liefste zijn wat we willen doen. Opnieuw moeten brommers verplaatst worden om doorgang te verlenen, die staan op alle mogelijke manieren geparkeerd soms drie naast elkaar. Wat scheelt er toch met het inzicht ( anticiperend vermogen) van die mensen hier? Terwijl we stapvoets voortschrijden beducht voor de vele hindernissen die ons de doorgang versperren worden we hier en daar nog links en rechts voorbijgestoken door toeterende brommers die zich tussen de FJ en de obstakels wringen. En in dat gewriemel stoten we ook nog op (heilige) koeien die dan door bereidwillige omstaanders opzij worden geduwd. Je moet het meemaken hoe de mensen hier in staat zijn om alsmaardoor chaos te generen. Dat zal wel bij de cultuur horen zeker? Zelfs in uitzichtloze situaties blijven de brommers maar toestromen in de hoop op een mirakel om toch een doorgang te vinden, wachten is duidelijk geen alternatief en het woord hoffelijk bestaat niet in de lokale talen. Lieve is ondertussen voor de FJ gaan uitlopen om een doorgang proberen af te dwingen. We komen uiteindelijk, met veel geduld en af en toe een luide verwensing aan het adres van de overige vriendelijke lokale weggebruikers, op een nokvolle hoofdstraat terecht en gelukkig is ons hotel vlakbij, het ziet er nog goed uit ook!

Hoe moeten we hier door geraken?
een beetje naar links, een beetje naar rechts....
Stop, je gaat er tegen zitten....wat een chaos...
 
Klik hier voor de video van onze rit door het chaotisch verkeer in de smalle straatjes van Kashipur
(nog niet opgeladen)
 

Een grote knal

"Boem" een immense knal gaat als een schokgolf door de FJ. Oef, we rijden nog, wat mag dat geweest zijn? Wij rijden richting grens Nepal en zijn haastig want we weten niet precies wanneer de grens sluit en we moeten nog een grote hoeveelheid brandstof opslaan voor we de grens oversteken. En waar vinden we nog een tankstation? De zenuwachtigheid om dat alles versterkt nog de impact van de knal. Ik kijk alle richtingen en stel tot mijn verbazing vast dat de rechtse achteruitkijkspiegel is ingeklapt en het spiegelglas versplinterd is. Het wordt meteen duidelijk wat er is gebeurd. Een boer met tractor is met een grote zwaai van rechts op de rijweg gereden wij zijn die voorbij maar op de kar achter de tractor moeten lange stokken hebben gelegen en door de uitzwaai zijn die tegen de spiegel geslagen. Dat is brute pech want de rechtse spiegel is een van de belangrijke attributen om te overleven in het Indisch en Nepalees linksrijdend verkeer.
We hebben niet veel tijd om te stoppen laat staan dat we zo direct een remedie hebben om een alternatief te improviseren. Vanochtend hebben we in de stad Kachipur twee 35 liter plastieken vaten kunnen kopen. Die liggen nu op het dak en die moeten samen met de tank nog vol geraken voor we aan de grens komen. Met wat zoekwerk op internet hebben we het enige LPG station gevonden in de wijde omgeving en hebben daar, in Kichha de tank laten vullen. Ondertussen hebben we 65 km onder de wielen gehad, op een weg die je bezwaarlijk een bruikbare weg kan noemen. Kuilen met asfalt errond en om het geheel nog wat dramatischer te maken reden we van het ene onweer naar het andere. Het slijkwater op de kapotte weg heeft de FJ bruin gekleurd en op die hoofdweg is er tot overmaat van ramp druk verkeer van brommers, auto's, bussen en vrachtwagens. En die rijden overal om de grootste gaten te vermijden! En zoals we al zagen in andere staten in Indië zijn er overal wegwerkzaamheden om een nieuwe baan aan te leggen. Het probleem hierbij is dat er over de gehele weg werven zijn met soms al afgewerkte stroken - waar je niet kan op rijden - en wat verder weer niets.

Lieve schrijft: niet ver van de grens konden we de benzinetank en de jerrycans vullen, in totaal hebben we nu een 140 liter benzine bij + de 70 liter LPG gas. Tijdens de stop kleef ik mijn toiletspiegel met duckttape op de rechter achteruitkijkspiegel om ons zo voorlopig vooruit te helpen.

Met twee jerrycans op het dak en een volgeladen tank hopen we dat we Kathmandu kunnen bereiken
Zo ziet onze spiegel van de FJ er uit

Een beduchte grensovergang

De grensovergang kennen we want in april namen we dezelfde maar dan komende vanuit Nepal. Het is een nogal vreemde situatie daar, met gesloten hekken, bruggen en een weg over sluisdeuren verder afgewisseld met geplaveide stroken en hobbelige aardeweg. De meeste gebruikers van deze grens zijn mannen en vrouwen met witte reuzepakken soms tot wel meer dan 1 meter breed op fietsen gesjord en paardegespannen met miniatuur paardjes. Tussen de diensten van Indië en die van Nepal is het twee kilometer. We hebben die overgang opnieuw genomen omdat we mogelijk een groot probleem hebben. Onze officiële CDP geldig tot 30 October zijn wij kwijt. Gelukkig hebben we kopijen en op een van die kopijen moet de Indische douane zijn exit stempel willen zetten.
Het is ondertussen donker geworden. Tussen Nepal en Indië is er een kwartier tijdsverschil. Zullen de Nepalese diensten nog open zijn? Bij de Indische diensten zijn we zonder problemen voorbij gekomen. De douanier van dienst wad dezelfde als die we in april voor ons hadden. Wij kregen thee aangeboden, ik moest een briefje schrijven waarom ik het CDP niet meer had en dat was het!
Bij immigratie Nepal ook al geen probleem! Met uitzondering echter het gezanik over de kwaliteit van de dollar biljetten waarmee we onze VISA moeten betalen. Met wat moeite vonden we biljetten die aan de standaard voldeden. Geen scheurtjes, geen vlekken, geen markeringen...
Bij de douane was het net zoals in april. In het groezelig lokaaltje met rommel overal, vol met sigarettepeuken en ander afval op de grond kregen we twee kaduke stoelen aangeboden. Ik heb de registers zelf ingevuld en de douanier gewezen waar hij de stempel en zijn handtekening moest zetten in de nieuwe CDP. Die was maar pas vanaf morgen geldig, niemand zag het!

 
naar boven Naar boven

 

Shipping to Africa 27/03/2016
23/01/2016
16/01/2016
15/01/2016
Depart of part 6
15/01/2016
12/11/2015
29/10/2015
23/10/2015
22/10/2015
Depart of part 5
22/11/2015
21/05/2015
13/04/2015
27/03/2015
20/03/2015
15/03/2015
04/03/2015
25/02/2015
26/01/2015
12/12/2014
18/11/2014
05/11/2014
02/11/2014
01/11/2014
Depart of part 4
01/11/2014
belgium3 17/05/2014
malaysia3 08/05/2014
singapore 07/05/2014
26/04/2014
24/04/2014
brunei 21/04/2014
borneo 09/04/2014
15/03/2014
01/03/2014
26/02/2014
vietnam 05/02/2014
04/02/2014
thailand 11/01/2014
03/01/2014
depart 02/01/2014
Depart of part 3
02/01/2013
27/04/2013
19/04/2013
03/03/2013
03/02/2013
03/01/2013
07/12/2012
08/11/2012
24/10/2012
13/10/2012
03/10/2012
29/09/2012
24/11/2012
23/11/2013
Depart of part 2 23/11/2013
27/10/2011
02/10/2011
30/09/2011
16/09/2011
08/09/2011
02/09/2011
24/08/2011
24/07/2011
10/07/2011
09/06/2011
02/06/2011
15/05/2011
12/05/2011
09/05/2011
08/05/2011
07/05/2011
05/05/2011
05/05/2011
Depart of part 1 05/05/2011