www.worldtravellers.be

 
If you cannot read Dutch, you can choose any language with the google translate tool
2011 - 2012 - 2013

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

 V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

 

V

I

E

T

N

A

M

-

 

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

 

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

-

V

I

E

T

N

A

M

 

 

 

 

 

 

Traveling is tasting the world ( Henny Bröcheler)
Vietnam

 

 

 

We reden met de bus van Phnom Penh naar Ho Chi Minh

Nummerplaat achteraan



Nummerplaat vooraan

 


Nummerplaat overheid

5 Februari een reis met hindernissen.

6 uur werd uiteindelijk 6u20 maar de ophaal bus bracht ons tijdig naar het busstation waar een aantal bussen op hun passagiers stonden  te wachten. Wij moesten naar bus 72. Bus 72 stond aan het einde van de rij niet ver van een stapel niet opgehaald huisvuil.  Phnom Penh ligt vol met niet opgehaald huisvuil, verre van een mooi zicht en bij temperaturen van 34° overdag niet bevorderlijk voor het welzijn van de mensen wel van het ongedierte.
Redelijk stipt ( met 15’ vertraging)  vertrekt de bus voor een reis van 250 km.  Omstreeks 12 uur moeten we op de bestemming zijn. De bus een rode Hyundai rijdt comfortabel de lederen zetels zijn wat aan de smalle kant, afgesteld op het formaat van de mensen hier. Maar de rit kost slechts 12$ en veel reden tot klagen hebben we dus niet. We krijgen zelfs nog elk een flesje drinkwater en een verfrissingsdoekje en de bus is voorzien van een goede WiFi installatie.
Op de veerboot over de Mekong  hebben we amper moeten wachten we vorderen goed.  De extra luide hoorn van de bus helpt om een weg te banen door het drukke verkeer naar de grens.  Onze reispassen worden opgevraagd, we naderen de grens en het is nog geen 11 uur.  Van de grens is het nog ongeveer 65 km naar Ho Chi Minh stad.

Onderweg kreeg de bus pech maar met handige techniekers was dit vlug verholpen

De grens zijn we ondertussen al over. Ook dat ging vlot. We moesten wel met onze zware bagage sleuren voor een röntgen veiligheidscontrole maar niet eens hebben we moeten wachten. In de bus is het ondertussen minder comfortabel.  Uitgerekend aan de grens heeft de bus een defect.  Een geblokkeerde alternator!  Een diesel kan verder zonder alternator maar alle elektrische accessoires moeten uitgeschakeld worden, dus geen airco meer.
We rijden de binnenstad in en niettegenstaande het oponthoud door de panne is het nog geen 13 uur. De eerste kennismaking met Vietnam leert ons dat hier werk wordt gemaakt van verkeersveiligheid. De wegen zijn aangelegd met een midden vangrail en de lichte motorfietsen rijden op een gescheiden baanvak. Er is minder verkeer dan we hadden verwacht maar dat zal wellicht te maken hebben met het Chinese Nieuwjaar dat hier wordt gevierd met 10 verlofdagen.

De tweede kennismaking beviel ons minder.  De taxi die ons van het busstation naar ons hotel moest brengen was leper dan wij hadden verwacht.  Ondertussen weten we dat er maar een betrouwbare taximaatschappij is de andere frauderen in grote mate. Taximeters die vooruitspringen telkens de chauffeur de toeter bedient en zo meer van de trics.

Wat een leuk weerzien.....

Dat we zo vroeg in het hotel zouden aankomen dat hadden onze vrienden, Nicole en Joël uit Antwerpen, niet verwacht.  Ze waren pas aan de eerste uitpak begonnen toen we al voor hun hotelkamerdeur stonden. Het weerzien hebben we later met enkele cocktails gevierd.

Na een wandeling in de stad verdienden we wel een drankje en het was ook nog Happy Hour!
Voor meer foto's van onze rit naar Vietnam en het leuke weerzien van onze vrienden klik hier

Eerste dag in Saigon, 6 februari.

Het programma voorziet een paar bezoeken in de binnenstad. We worden opgehaald door hetzelfde Mercedes busje waarmee Nicole en Joël gisteren van de luchthaven naar het hotel werden gebracht. Een vriendelijk jonge dame is onze gids voor de komende bezoeken in en rond Ho Chi Minh stad.
Saigon met zijn 10 miljoen inwoners oogt modern en er is veel groen. Er zouden 6 miljoen motorfietsen rondrijden in de stad maar hun densiteit lijkt minder dan in Phnom Penh.  Het verschil is ook dat ik nu zelf niet hoef te rijden.

De "Reunification Palace"


Tijdens de bezoeken krijgen we nuttige tips van onze gids.  De problemen voor de toerist in deze grootstad wijken niet af van die van andere grootsteden. Dus uitkijken voor gauwdieven en ander schorriemorrie.

In het War Remains museum
Wel heel eenzijdige informatie


Het bezoek aan het oorlogsmuseum grijpt aan.  Zelfs al is de ondertoon van de communicatie anti US en rijkelijk doorspekt met communistische propaganda je kan er niet onbewogen door blijven.  Het roept uiteraard ook die herinneringen op uit de dagelijks TV nieuwsbeelden van de jaren 60 en beginjaren 70.

De Belgische wapens hangen hier ook
De welgekende foto

Het afsluitend resto bezoek waar we kennis maakten met een aantal Vietnamese delicatessen was dan weer een opsteker.

De Vietnamese keuken is heerlijk
We bezochten ook de "Jade Emperor Temple"
Joël en Dirk bidden hier om vergiffenis voor al hun zonden
Binnen in het "Postoffice" de architekt van het gebouw was "Eifel"
Voor meer foto's van onze bezoeken in Ho Chi Minh klik hier

Alles is anders of toch bijna.

Ho chi Minh city het vroegere Saigon is een bruisende modern ogende stad.  Ze doet zelfs wat Westers aan in district 1, het culturele centrum van de stad, met de chique winkels waar Rolex verbroedert met Bvlgary en andere dure modemerken.  HCMC is de machinekamer van de economische motor van Vietnam. Dank zij het uitlopende Chinees nieuwjaar zijn de hoofdstraten  feeëriek Verlicht wat een extra dimensie geeft aan het flamboyante karakter van de stad. Er rijden nu meer lichte motorfietsen en scooters dan gisteren en hun aantal groeit nog aan tot rond acht uur in de avond. Aan de talrijke verkeerslichten staan  ze met honderden aan te schuiven. Een leger van viertakt  motorfietsen heeft de stad ingenomen.  Ze toeteren zich een weg door de straten met winkelstandjes, ze wringen zich door kruisend verkeer en slingeren rond de eerder zeldzame auto's en steeds zonder het agressief haantjesgedoe, op een zeldzame uitzondering na.

Hier oversteken is niet simpel
We hebben er ondertussen een sport van gemaakt om grote lanen over te steken.  Het vergt wat durf om voort te schrijden in een dwarse stroom van aanstormende tweewielers maar tot nog toe verloopt dat feilloos. Hier kunnen we ook de voetpaden gebruiken hoewel hoe later op de avond hoe meer geparkeerde moto's en auto's de doorgang versperren.
District 1 is tot nog toe de enige plek in de wereld waar we zoveel hotels zien op een relatief beperkte oppervlakte. Alle soorten komen we tegen en in vele straten is het een na het andere gebouw een hotel.  Het blijft verbazen.  Hoe de bezettingsgraad ervan is hebben we niet kunnen achterhalen.
Heel mooi en romantisch
Mooie verlichtingen ter gelegenheid van het Chinese Nieuwjaar
Boven op de Sheraton tower keregen we een spectaculair uitzicht
Klik hier voor meer foto's van de stad Ho Chi Minh
 

Het gekke verkeer in Ho Chi Minh

De nutteloze oorlogen

Nicole schrijft: Vanmorgen vroeg uit de veren want er wacht ons een druk programma : Tracy, onze gids , komt ons reeds om 7 u 30 ophalen om te rijden naar de Cu Chi tunnels waar we een indruk zullen krijgen van de vreselijke guerrilla oorlog tussen de communisten van het noorden , gesteund door het liberation  front van het zuiden ( de vietcong)  tegen het zuiden, gesteund door de Amerikanen.
Via de nationale weg 22 bereiken we de Vietcongtunnels  in Ben Dinh.
Wat we te zien krijgen zijn primitieve, maar gruwelijk effectieve bamboevallen,reconstructie van een werkplaats voor productie van bommen en mijnen, een keuken, een veldhospitaal; in werkelijkheid lag dit allemaal ondergronds waar het gangenstelsel tot 3 lagen diep ging (tot 10 m diep); we mogen een 20-tal m door zo'n nauwe, donkere, enge ondergrondse tunnel gebogen lopen om ons zo te
 kunnen inleven in het verschrikkelijke leven van de Vietcong en de locals.

De blauwe lijnen tonen waar de tunnels liepen

 

Het tunnenstelsel werd zelfs uitgebouwd tot onder de basis van de Amerikanen. De  geschiedenis van de tunnels voert ons terug tot 1948 tegen de koloniale overheersing van de Fransen ; in de jaren 60 van de 20ste eeuw ontstond daaruit een 200 km uitgestrekt tunnenstelsel. Napalmbommen en ontbladeringsmiddelen ( orange) konden hiertegen niets beginnen; ook kleine soldaten ( tunnelratten genoemd ) konden geen grote successen behalen ; velen stierven een gruwelijke dood in de ontelbare vallen.

Nog onder de indruk begeven we ons nu naar TAY Ninh, ongeveer 60 km van Cu Chi verwijderd naar het Cao Dai centrum.

De kleine en smalle aziaten konden in de tunnels en waren zeker dat de Amerikanen er niet in konden
Binnen in een van de tunnels - wel heel klein en smal
het slachtoffer kwam, nadat hij op de val getrapt had, op die pinnen terecht
Voor meer foto's van de Cu Chi tunnels klik hier
 

Een voorbeeld hoe de Vietcong in een tunnel kroop en een van de vreselijke vallen.

Cao Dai Holy tempel.

We begeven ons naar Tay Ninh, een 60-tal km van Cu Chi verwijderd. Daar bevindt zich het Cao. Daicentrum. We komen net op tijd om een hele stoet vrouwen en mannen in witte gewaden de tempel te zien betreden, voorgegaan door de waardigheidsbekleders in het rood (staat voor het confucianisme ), in het geel ( staat voor het boeddhisme ), en in het blauw ( staat voor het taoïsme ). De kleurige processie  trekt het middenschip binnen en neemt plaats op de grond volgens een strenge hiërarchie; ditmaal zijn het er veel meer omwille van de viering van het Chinese nieuwjaar 2014  zodat wij toeristen amper binnen raken. Dan volgt een uur van door maagden(!!!) gezongen gezangen begeleid door een traditioneel muziekensemble op de bovenverdieping terwijl beneden in tranche gebogen wordt op gepaste tijden: een indrukwekkend  schouwspel.

De mooie Cao Dai Holy tempel
De Cao Daireligie is ( zoals in de geschiedenis meer gebeurd is ) ontstaan uit een visioen in 1920 waarin een opperwezen contact opnam met een groep in seance verkerende mannen en zich openbaarde   als Cao Dai Tien Ong, onder de vorm van een gigantisch oog dat voortaan als zijn symbool fungeerde. Na de machtsovername door de communisten konden de Cao Dai hun godsdienst nog maar in beperkte mate uitoefenen. De ongeveer 2 miljoen aanhangers genieten nu terug van een grotere vrijheid maar worden door vadertje staat goed in het oog gehouden.
de waardigheidsbekleders komen binnen in de tempel
Heel gediciplineerd
Heel devoot
Voor meer foto's van de Cao Dai Holy tempel klik hier
 

De ceremonie in de Cao Dai Holy Tempel

De Mekong delta en de draak met negen koppen.

Zaterdagochtend, 7u30. Dit weekend hebben we twee dagen busrreis Mekongdelta op ons programma. De 4.500 km lange stroom ledigt zich in Zuid Oost Vietnam in de Chinese zee. We hebben deze machtige stroom op onze reis bewonderd in China, Laos, Thailand en Cambodia en steeds bleven we onder de indruk van zijn grootsheid en de landschappen die hij bevloeit. In Vietnam even voorbij de grens met Cambodia splitst de rivier zich in twee armen.  Een noordelijke die verder vertakt in 5 armen en een zuidelijke die in twee armen in de zee vloeit. De vele vertakkingen verklaren de de Vietnamese naam voor de Mekong. Song Cau Long (rivier van negen draken). De Mekong vloed begint omstreeks eind mei en bereikt zijn hoogste punt eind september.  Zijn debiet evolueert van 1.800 m2 tot 38.000 m2 per seconde naargelang het seizoen
De bus brengt ons naar My Tho aan een van de Mekong armen. De weg loopt tussen groene rijst velden die sinds eeuwen worden bewerkt en die drie oogsten per jaar opbrengen.  De rijstvelden gaan over van ouders op kinderen en zijn dus alle familie eigendom. Op vele plaatsen staan de familiegraven midden een rijstveld want de doden worden begraven op de grond die ze hun hele leven hebben bewerkt.
Het is ruim over twaalf   dus tijd om de culinaire aspecten van de regio te leren kennen. Een boot  brengt ons naar een eiland en daar zullen we eten. Als we met de FJ reizen dan slaan we meestal zulk rijk middageten over want fruit en koekjes zijn dan ons middageten.

Op vele plaatsen staan de familiegraven midden een rijstveld
we luisterden naar zuid Vietnamese volksmuziek
Het is gebruikelijk in zuid oost Azië dat de verschillende schotels de een na de andere op tafel komen en dat is hier ook zo. In record tempo worden de acht gerechten opgediend, aardappelcake, sticky rijst, soep vlees en vis... Geen echt pikante spijzen als in Thailand. Het smaakt!
Vanavond overnachten we bij lokalen, een homestay dus. Dat is in Can Tho, maar eerst hebben we nog een tochtje met een sampan op een van de vele kanaaltjes in deze delta en zullen we luisteren naar zuid Vietnamese volksmuziek een muzieksoort die werd opgenomen in het Unesco  erfgoed patrimonium.
 
Hoe maak je een Vietnamese spring roll

Ons tochtje op de Sampan als echte Vietnamezen
We vaarden tussen de water palmbomen - een sprookjesachtig tafereel
Voor meer foto's van onze schitterende dag aan de Mekong Delta klik hier

 
Met de sampan onder de schaduw van de water kokos palmbomen op een natuurlijk kanaal
van de Mekong Delta
We bezochten de Vinh Trang Pagode

Leven met de Vietnamezen.

De taxichauffeur brengt ons van de binnenstad naar onze slaapplaats.wij zitten met ons gezelschap van 4 in de wagen, twee andere toeristen worden meegenomen achterop op de motorfiets. Rijden kan onze taxichauffeur, maar hoe? Toetert om de haverklap, rijdt in te hoge versnelling te traag, rijdt links op een tweevaksbaan aan  amper 40 km per uur..Uiteindelijk komen we langs een smal weggetje langs een rivier aan op de plaats van bestemming.  Het is al donker. Een van de motor rijders blijkt ook de gastheer te zijn. Wij krijgen de keuze waar we willen slapen want benevens slaapplaatsen in het familie huis zijn er ook nog bamboehutten recht tegenover, tussen het smalle weggetje en de rivier. Wij kiezen beide voor de bamboehutten met zicht (?) op het water.

Dirk opent onze bamboehut
Er zijn nog meerdere gasten in homestay Hung. En allen zitten we nu aan de tafels want we worden verwacht voor het avondeten. De gastvrouw heeft inmiddels al de tafel gedekt en doordat we blijkbaar de oudsten van de gasten zijn krijgen we de eer het eerst aan de beurt te zijn. We worden verondersteld zelf onze spring rolls te maken en daarvoor krijgen we praktische begeleiding. Wat onhandig wikkelen we groenten, rijstnoedels en gestoomde vis, die daarnet dampend op onze tafel werd gezet, in een dun bijna doorzichtig rijstpapier.  Het lukt min of meer gelijkmatige rolletjes te maken die niet direct weer openspringen.  Als we er een stapel hebben gerold moeten we naar de keuken en is het de zaak de rolls met houten chop sticks in het heet frituurvet te laten bakken totdat ze langs alle kanten een egaal lichtbruine kleur krijgen. Die spring rolls zijn slechts het begin van een aantal schotels.
Ondertussen hebben we te horen gekregen dat we een korte nacht zullen hebben. Ontbijt om zes uur morgen vroeg.
Met houten chop sticks draaien we de rolls in frituurvet totdat ze langs alle kanten een egaal lichtbruine kleur krijgen.
Met zijn allen aan tafel - het smaakt.....
Voor meer foto's van onze bootrip, de Pagode en onze homestay klik hier

Moeten er nog groenten zijn?

Wij zijn wat moeten lopen met ons gepak van onze homsetay naar de aanlegplaats waar we op een sloep kunnen stappen richting naar een arm van de Mekong. De mist hangt over het water en sluiert het landschap. Langs de oever staan de huisjes op stelten, soms bouwvallig opgetrokken in hout en golfplaten soms op een betonnen palen stelsel. Er is al wat bedrijvigheid en af en toe kruisen we een schip, het is nochtans zondagmorgen.
Wij zijn aangekomen op de Mekong arm en midden de stroom legt onze sloep aan bij een boot waarop de andere busgezellen van gisteren zitten die de nacht in een hotel hebben doorgebracht. We moeten overstappen, maar dat lukt zonder problemen.
De boot vaart ons nu stroomafwaarts naar de vlottende markt. Daar liggen grote en minder grote boten vol geladen met allerlei groenten en fruit. Tussen die boten navigeren kleinere sloepen op zoek naar geschikte koopwaar.  Af en toe worden we geënterd door zulke kleine sloepen die ons proberen de pas aangekochte producten te verkopen.  Het is verbazend te zien hoe hier handel gedreven wordt.  Wat een verschil bij de floating markets in Thailand die hoofdzakelijk bestaan ten behoeve van de toeristen.

Tussen die boten navigeren kleinere sloepen op zoek naar geschikte koopwaar
Het is verbazend te zien hoe hier handel gedreven wordt
Wat een verschil bij de floating markets in Thailand die hoofdzakelijk bestaan ten behoeve van de toeristen
Voor meer foto"s van de floating market klik hier
 
We bezochten een bedrijfje dat rijstnoedels maakt
Lieve trotseert de "Monkey bridge" die bestaat uit 1 bamboestok
Voor meer foto's hoe je rijstnoedels maakt en de Monkey bridge klik hier

Het rode gevaar

We hebben gisteren Ho Chi Minh City verlaten en zijn met  ons Mercedes privé busje de lange weg naar het noorden gestart. Tot in Hue – midden Vernam – rijden we langs de AH1 tot in de oude hoofdstad Hue.  Daar nemen we een lokale vlucht naar Hanoi, de nieuwe hoofdstad van het land.
De eerste etappe gisteren was 432 km lang en bracht ons naar Nha Trang vandaag een mondaine badstad. Het was tijdens de Vietnam oorlog de belangrijkste Amerikaanse militaire basis.  Dit verleden hebben de mensen in Vietnam achter zich gelaten, er is geen haat tegenover de Amerikanen.  We zouden dus geen hinder hebben ondervonden om met onze Texaanse nummerplaat op de FJ hier rond te rijden.
Rijden in Vietnam is niet veel anders dan in de buurlanden ware het niet dat anders dan in de buurlanden hier wel verkeersborden staan en er ook relatief veel verkeerslichten zijn.  De kwaliteit van de wegen varieert van goed tot (zeer) hobbelig.  Rond Saigon worden nieuwe snelwegen aangelegd met tal van kunstwerken nodig om de rivieren en de zompige rijstvelden te doorkruisen.  Op die bijna voltooide wegen staan ook verkeersborden, 40 km/u.  En onze voorzichtige chauffeur heeft die alle, kilometers lang, nauwkeurig alle gerespecteerd. Er was bijna geen verkeer op die tolweg maar toch bleef hij aan dat slakkengangetje rijden.  En dat doet hij overal waar verkeersborden staan met snelheidsbeperkingen!  Hij is nochtans een van de weinige verkeersdeelnemers met zulk respect voor de regels. 

  

Soms is het echt verschieten. De rode bussen kijken naar niets


Andere verkeersdeelnemers nemen het niet zo nauw en doen de gekste dingen, net zoals in de buurlanden trouwens. Enkele of dubbele lijnen in het midden van de weg maken geen verschil, voorbijsteken zonder uitzicht voor de top van een heuvel of voor een bocht…Maar er is toch een verschil met de buurlanden.  Er zijn hier veel meer bussen.  En vooral de rode bussen veroorloven zich de gekste dingen. Ze zijn rood en gelukkig goed zichtbaar, ze hebben claxons met een immense geluidsdruk waarmee ze het andere verkeer weg drukken. Ze vertragen bijna nooit en rijden met snelheden ver boven de toegelaten grens. Ze steken voorbij – met de noodknipperlichten aan - zelfs in het zicht van aankomend verkeer…

Nha Trang in de verte

 

Voor meer foto's van onze rit naar Nha Trang klik hier

Nha Trang
We zijn veilig en wel aangekomen in Nha Trang een kuststad van 500.000 inwoners die leeft van de visserij en het toerisme. Het is ook de stad waar de Franse bioloog Alexandre Yersin het pathogeen ontdekte dat de oorzaak was van de pest.  Daarmee kon dan een vaccin gemaakt worden.
De baai van Nha Trang kan bogen te behoren tot de club van de 29 mooiste baaien ter wereld. Het gevolg hiervan zijn de vele toeristen die de stad bezetten. Goed voor het BNP van Vietnam maar niet direct onze ‘place to be’. Tijdens onze boot trip in de archipel op weg naar een goede snorkelplaats steekt onze gids het niet onder stoelen of banken, dat de meesten hier een probleem hebben met de vele Russische toeristen. We hadden gisterenavond al gemerkt dat bijna alle restaurants ook Russische opschriften dragen en we veel Russisch hoorden praten.
Het snorkelen was ok maar niet spectaculair in vergelijking met de plaatsen rond de Phi Phi eilanden in Thailand.  Bovendien was het water redelijk fris met slechts 23 °C.

We bezochten het Nha Trang Tri Nguyen Aquarium
Het aquarium was heel verzorgd en we zagen deze mooie zee anemoon
en we gingen snorkelen
zo blij dat we opnieuw deze prachtige onder waterwereld mochten bewonderen
Voor meer foto's van het aquarium en onze snorkeltocht klik hier

12 februari  verder naar het noorden Qui Nhon.

Slechts 225 km rijden vandaag.  We hebben een nieuwe chauffeur en de Mercedes is vervangen door een Ford Transit busje. In tegenstelling tot de voorgaande chauffeur spreekt deze een paar woorden Engels en kunnen we af en toe iets proberen te weten te komen.
De weg loopt regelmatig langs de kust en dat geeft spetterende panorama’s als we enkele tientallen meter boven zeeniveau rijden. Wanneer we niet langs de kust rijden, rijden we in de valleien  tussen groene rijstvelden.  Hier zijn slechts twee oogsten per jaar.
Na een paar ‘bijna’ frontale botsingen zijn we op onze bestemming aangekomen. 

De mooie kustweg naar Quy Nhon

Beelden om van weg te dromen

 

Daar ligt Qui Nhon
In Quy Nhon zagen we dat de Vietnamezen gewoon een bak bier naast hun tafel staan hebben
Voor meer foto's van de prachtige kustweg tussen Nha Trang en Quy Nhon klik hier
Wij zijn gelogeerd in hotel Sunflowers aan het strand aan het einde van de baai.  De baai ligt vol vissersboten en opgehangen vissersnetten. Ze hebben hier bijna geen toeristen en dat merken we ook als we langs de promenade aan zee wandelen.  Kinderen roepen “how are you” of “hello”.  We worden aangestaard, mensen groeten ons vriendelijk.
De spijskaart in het restaurant is voor ons niet leesbaar want enkel in het Vietnamees.  Achter in de zaal staan enkele bakken met levende vis.  Daar kiezen we een exemplaar uit en zodoende weten we wat we zullen eten.  Maar als de gestoomde grouper op tafel komt rukken de diensters ook aan met groenten en rijstpapier.  Wij hebben zelf onze spring rolls niet moeten rollen we hadden een dienstmeisje ter beschikking die dat keurig voor ons deed. Wat we hier in Vietnam niet eerder zagen is dat de andere gasten naast de tafel een bak of karton met bierflesjes of blikjes hebben staan, de lege blikjes belanden op de grond naast de tafels.
Deze Vietnamese kindjes proesten het uit
We zagen veel bedrijvigheid op de rijstvelden.
Voor meer foto's van wat wij onderweg van Quy Nhon naar
Hoi An zagen klik hier

Hoi An.
Weeral vroeg uit de veren want er wacht ons een rit van 300 km en de gemiddelde snelheden liggen laag in Vietnam en we rijden weer af en toe langs de kust.
Het is kwart voor vier als we de parking van Golf hotel oprijden in het centrum van de stad.   We hebben een gemiddelde snelheid gehaald van 25 km/u! Er blaast een stevige wind en het voelt fris aan, temperatuur net boven de 20°.  Hier blijven we 3 nachten om dan verder te trekken naar Hue.

Het was alsof deze man ons scheen te verwelkomen

My Son

Op onze eerste dag in Hoi An staat er een uitstap naar My Son op het programma. My Son ligt op een 60 km van Hoi An vandaan en samen met een nieuwe gids en nieuwe chauffeur rijden we op de hele drukke TL 610 naar My Son.

Nicole schrijft: De ruinestad My Son ligt ongeveer 40 km van Hoi An, in een ovaal dal aan de voet van de berg My ( mooie ) Son ( berg ) . Vanaf de 4de tot de 14de eeuw werd dit tempelcomplex uitgebouwd; de grootste realisaties kwamen er in de 10de en 11de eeuw. Omdat de Cham door de Vietnamezen steeds verder naar het zuiden werden verdreven gaven ze hun tempelstad in de 14de eeuw op .
In dit tempelcomplex brachten de hindoeïstische heersers van Amaravati (de koningen van de Cham) offers aan de god Shiva opdat die hun rijk zou beschermen.
In 1898 herontdekte men de ruïnes en vanaf 1901 vond onder de leiding van Henri Parmentier ( een Fransman ) een systematisch onderzoek plaats naar de ongeveer zeventig bouwwerken.
Ruim een derde van alle bouwwerken werd echter in de Vietnamoorlog verwoest tijdens de Amerikaanse bombardementen in augustus 1969 . In 1980 en later na 1999 begon men met de restauratie.
Nu is My Son Unesco-Werelderfgoed.

We wandelden tussen de ruines
Er is veel verwoest door Amerikaanse bombardementen
Chiva is haar hoofd kwijt maar Lieve heeft het hare wel nog
Voor meer foto's van de Cham ruines klik hier
We woonden een optreden bij van traditionele Cham dansen
Ze dansten op muziek van de Cham bevolking
Voor meer foto's van de dansen klik hier
 
 
Traditionele muziek en dansen van de Cham bevolking

 

De oude stad Hoi An met de smalle straatjes en de gele een verdiephuizen heeft best wat charme.  De steegjes zijn nog steeds verlicht met kleurige lampions omdat het Chinees nieuwjaar nog duurt tot 19 februari.   En vandaag is er ook nog een grote toeloop van mensen die het feest van de volle maan komen vieren.  Deze wijk is sinds 1999 wereld erfgoed geworden.  Maar de oude stad kampt met een immens probleem.  Om de zoveel jaar staat het water hoog in de straten, ja zelfs een keer tot bijna 3 meter hoog!
Hoi An was een belangrijke havenstad tijdens de Franse koloniale tijd maar heeft die functie verloren omwille van de verzanding van de haven.  Het naburige iets meer noordelijk gelegen Da Nang is nu een belangrijke havenstad geworden.

De Japanese brug

 

Voor meer foto's van Hoi An klik hier
De twee snoepers hebben het gevonden
De kinderen verkopen kaarsjes om op de rivier te laten drijven
Hoi An was 's avonds verlicht met honderden lampionnen
Voor meer foto's van Hoi An by night klik hier

 

Het is Zaterdag, In de omgeving van Hoi An hebben we afspraak op een boerderij voor een kookles. Op de parking van ons hotel staan fietsen ter onze beschikking om naar de 4 km verder gelegen  boerderij te rijden. Mijn fiets is te kort en ik kan het zadel niet voldoende hoog instellen, de achterrem krijst en blijft hangen en ik moet dus wat harder trappen dan normaal, maar het is maar een kort ritje en dat zal ik wel overleven.  Door de rijstvelden rijden we tot de plaats waar we zullen rondgeleid worden om meer te weten te komen over hoe men hier groenten teelt, het programma voorziet dat e zelf heven de hand aan de ploeg slaan.

We fietsten tussen de rijstvelden naar de boerderij

De rondgang tussen de zorgvuldig aangelegde moestuintjes was kort. Onze dienstdoende gids, die hier vandaag de familie komt bijstaan, heeft er blijkbaar niet veel zin in. Hij is ook degene die ons kookles moet geven. Hij zegt dat hij hulpkerk is van beroep, dus dat moet wel lukken.  Eerst krijgen we nog een korte voet en nekmassage.

We hebben geleerd een Vietnamese pannenkoek te bakken.  Een rijst pannenkoek met groenten, garnaal en varkensvlees.  Dat was trouwens de eerste schotel van ons middagmaal dat voor de rest voor ons werd bereid met uitzondering het rollen van de spring rolls dat we zelf moeten doen.  Maar dat is gebruikelijk hier in Vietnam.
Dirk aan de kookpot
's avonds maakten we nog een wandeling en merkten deze dikke bomen op
Voor meer foto's van onze fietstocht en de cooking class klik hier

Hue, de vroegere hoofdstad.

Slechts 150 km is het naar Hue.  Een mooie route deels langs de kust en we moeten een pas over. De pas is amper 500 meter hoog maar de weg klimt behoorlijk en we krijgen regelmatig mooie uitzichten over de baai.  Boven op de pas staat nog een overblijfsel van de oorlog.  Een bunker en een uitkijk toren. Onze gids vandaag, kan niet verduiken dat -net als de gids gisteren in Hoi An -  hij sympathieën heeft voor de communistische partij die de overwinning heeft behaald op de Amerikanen. De oorlog is hier dus niet vergeten.

De mooie route langs de kust
Onderweg bezochten we een atelier voor marmerbewerking
Boven op de pas staat nog een overblijfsel van de oorlog.  Een bunker en een uitkijk toren van de Amerikanen
Voor meer foto's van onze weg naar Hue klik hier

Hue, 400.000 inwoners groot ligt aan de rivier met de mooie aan ‘Perfume rivier’.   Het woord ‘perfume’ heeft niets te maken met parfum maar is een verkeerde vertaling uit het Vietnamees. De rivier is wel 250 meter breed maar slechts 65 kilometer lang en zorgt stroomopwaarts voor jaarlijkse overstromingen. De boot die ons naar een pagode met bijhorend boeddhistisch klooster brengt, stroomopwaarts, is voor ons alleen. Het is een mooie gele drakenboot met versierselen en hoge boeg. Daarom moet de schipper achteraan hoog zitten om uit te kunnen kijken over die boeg. De boot dient niet alleen om reizigers te vervoeren maar is ook een woonboot voor de schipper en zijn familie. De schippersvrouw heeft een kleine voorraad souvenir spullen aan boord en we worden moreel gedwongen iets te kopen.  Dat opdringerige verkoop gedrag en de uitdrukkelijke vraag naar fooien is een storend element dat we tot nog toe enkel in Vietnam hebben ervaren.

Op de Parfume river
Met zijn allen voor de pagode
Voor meer foto's van onze boottocht op de Parfum river en ons bezoek aan de pagode klik hier

Een bezoek aan het paleis van de koning met de 500 vrouwen en 145 kinderen staat ook op het programma met aansluitend nog een bezoek van de citadel met daarnaast een paleis gebouwd als kopij van de verboden stad in Beijing. De gids die ons moet wegwijs maken in de geschiedenis van de paleizen is er een die ons wil doen laten geloven dat de toegangspoort van een van de paleizen naar het zuiden wijst terwijl ik hem probeer te overtuigen dat die poort eerder naar het oosten wijst aan de hand van de zonnestand en een kompas.

We bewijzen met een kompas aan de gids, waar het zuiden ligt!
Voor meer foto's van Khai Dinh king s mausoleum klik hier
In het koninklijk domein
Mooie plafond in het Koninklijk paleis
Voor meer foto's van de Citadel of het keizerlijk paleis klik hier
 
 

's Middags bij de lunch kregen we spring rolls die heel origineel opgediend werden.
De cakes als dessert waren ook speciaal

 

Bij een bezoek aan de markt toonde de gids ons dollarbiljetten die gedrukt zijn om te verbranden bij Buddha

Hanoi

Hoe meer we naar het noorden reizen hoe killer het weer wordt. Waar we in het zuiden temperaturen hadden van 32° moeten we ons nu tevreden stellen met slechts 17°C.  En we kunnen de komende dagen nog lagere temperaturen met regen verwachten.
Naar Hanoi vliegen we met een late vlucht. Maar in plaats van 21u15 zijn we pas een uur later vertrokken. Het was middernacht toen we in ons hotel werden afgezet door onze gids en buschauffeur.  En dat het weer slechter is hebben we ondervonden, regen en een kille 12° C!

We kregen op de luchthaven een hartelijk welkom van onze symphtieke gids en chauffeur
Ook in Hanoi hebben we een druk programma.  Het begint met een bezoek aan het mausoleum waar de grote leider Ho Chi Minh ligt opgebaard. Het regent en waait als we in een lange rij naar het statige gebouw lopen.  Ervoor, een groot leeg plein naar Russisch en Chinees voorbeeld. Militairen in wit uniform paraderen langs ons voorbij.  In het gebouw moeten we stil zijn en de lange rij schuifelt rondom de opgebaarde  gemummificeerde voormalige president. Het overblijvende communisme heeft blijkbaar nood aan zulke persoonsverheerlijkingen.
Het mausoleum waar de grote leider Ho Chi Minh ligt opgebaard
In de tuinen van het mausoleum. De meisjes, in het roze, zijn studenten gekleed in een uniform
Voor meer foto's van het mausoleum van Ho Chi Minh klik hier

Hanoi heeft 7 miljoen inwoners en dat is ook te zien aan het chaotische verkeer. Meer wagens dan in Saigon, evenveel motoren, smalle straten, een zuid Aziatische rijstijl, een goed recept voor nog meer chaos.  In dit druilige regenweer ziet de stad er groezelig uit, heel anders dan Ho Chi Minh. Gelukkig heeft het opgehouden te motregenen tijdens ons ritje met een riksja in de binnenstad. Zulke rit is een must om de stratenchaos te beleven, adrenaline momenten bij de vleet!

In de oude stad maakten we een ritje op een Riksja
Voor meer foto's van onze rit met de Riksja en van het drukke verkeer in Hanoi klik hier
 
 

Een hele ervaring door het helse verkeer in de oude stad op een Riksja

 

Een interessant bezoek was dat aan het Etnologisch museum.  Er zijn in Vietnam maar liefst 55 verschillende etnische bevolkingsgroepen.  Meer dan 80 % zijn Viets, de rest is verdeeld over de andere 54 groepen.  In het park van het museum zijn ook de verschillende huizentypes nagebouwd die in Vietnam voorkomen (kwamen).  We waren wat verwonderd toen onze gids vertelde dat ook hij tot in 1992 in een houten woning heeft geleefd met zijn ouders en familie. Het woongedeelte is voor onze normen klein en er zijn geen zitmeubelen, de aanpalende keuken doet eerder denken aan middeleeuwse toestanden. En dat was dan het huis van een arts. Onze gids heeft het gebracht tot econoom en heeft zelfs een MBA op zak, sinds eind vorig jaar is hij zijn eigen bedrijfje gestart in de toerist sector.

 
53 verschillende minderheidsgroepen leven er in Vietnam
Gelijksoortige huizen zagen we ook in Indonesia
Voor meer foto's van het "National museum of Ethnology" klik hier
 
In Hanoi bezochten we ook the Temple of Literature
 
We liepen van de ene tempel naar de andere in een gutsende regen en het was meer dan frisjes
In "The Temple of Literature"
Hier krijgen de middelbare scholieren hun diploma voor de toegang aan de universiteit. Nu is het ook een museum
Bijeenkomst van kinderen.
In "the Temple of Literature" worden de kinderen klaar gestoomd voor het communisme
Voor meer foto's van "Temple of Literature" klik hier
 
We gingen ook kijken naar "The Water Puppet show" van Hanoi
 
Water puppet show
hier wordt het dagelijkse leven uitgebeeld op de rijstvelden
Water puppet show
Kunstig gebracht
Voor meer foto's van "The water puppet show" klik hier

Beleef mee met wat we zagen in de "water puppet show"

19 februari Hoa Lu en de Hoang Long rivier afvaart.

Het is slechts 110 km van Ha Noi  naar Hoa Lu in het zuiden maar dat duurt wel iets meer dan drie uur. Ingerekend  de obligatoire sanitaire stop halfweg  in een stop over plaats die toevallig ook allerlei pluralia te koop aanbiedt.  Dat gaat van zijde over sieraden naar marmeren beelden.

Hoa Lu is ook al een vroegere hoofdplaats van het noordelijk deel van Vietnam.  Eerst een bezoek aan de tempels ter ere van de eerste koningen Dinh en Le – 10de  eeuw - van Vietnam, na de duizend jarige Chinese overheersing.  Opnieuw worden we ingewijd in de vele legendes en mythes over draken in dromen.
In Hoa Lu bezochten we de tempels van King Dinh en King Le
De twee tempels dateren uit de 10 de eeuw
Voor meer foto's van de tempels van King Dih en King Le klik hier

Niettegenstaande de kille temperatuur zijn er vele toeristen die het zelfde programma als het onze volgen. Gelukkig zijn er genoeg bootjes om allen een tocht op Hoang Long rivier te laten maken. Met tientallen bootjes vertrekken we voor een tocht van 6 km in een plat metalen bootje voort bewogen door een roeier die achterop zit.  De roeiers zijn de vrouwen en de mannen uit de omgevende dorpen. Het roeien gebeurt eenmaal met de armen en wordt afgewisseld door roeien met de benen. De rivier kronkelt door een landschap met kleine rijstvelden en majestueuze karstenbergen..  We gaan tot driemaal door een tunnel onder die karstenbergen.  Achter die tunnels komen we telkens  in een kleine kom terecht omgeven door die kalkbergen, er is geen andere toegang dan die door de grottunnels.

We zijn vertrokken voor een twee uren durend boottochtje op de Hoang Long rivier. We trotseerden de koude wind en de kille temperaturen
We vaarden tussen de karstenbergen en tussen rijstvelden
Wat een lastig werk - tot aan de knieën in het water en de ganse tijd gebukt
Rare manier van roeien - ze roeien met hun voeten
Dirk hielp onze roeidame een beetje hij roeide mee maar dan wel met zijn handen
Voor meer foto's van onze boottrip tussen de karstenbergen klik hier

 

Beleef onze boottocht mee tussen de karstenbergen

Halong baai.

Als er een plaats is in Vietnam die iedere reiziger kent is het wel de 'Halong Bay'. Vanzelfsprekend staat die plaats ook op ons programma. De baai is wereld beroemd omwille van haar ontelbare karstenbergen die uit het blauwe zeewater naar de hemel rijken.  Het is de plaats waar de draken uit de hemel zijn neergekomen in de zee.  De site behoort ook tot de nieuwe 7 wereldwonderen.
Slechts 150 km verwijderd van Ha Noi maar naar Vietnamese normen duurt de rit 4 uur. We hebben een cruise in de baai van Halong geboekt en blijven er twee nachten op de boot. De vraag die ons nu het meeste bezig houdt " Hoe zal het weder daar zijn? Koud, regen?" Ja sinds Hue is dit een steeds wederkerend onderwerp. Wij zijn wel in de subtropen, maar temperaturen van 12 en 17° aan zee hadden we niet verwacht, en zeewater is echt blauw als de zon schijnt.
We zitten in de bus van de V Spirit maatschappij.  De bus is ok maar de stoelen zijn gemaakt voor Aziaten, dus smal. Het is fris maar de zon is van de partij en dat zal zo blijven vandaag.

We hadden geluk voor de eerste dag van onze cruise in Halong Bay. De zon was van de partij!

V Spirit 3 is ook de naam van het schip waar we op aangekomen zijn. Onze kajuiten aan stuurboordzijde op het benedendek zijn ruim.  De airco zullen we niet nodig hebben tenzij om hem omgekeerd te gebruiken als kachel.

Tussen de groene grillige karstenbergen die naar schatting zowat honderd meter of wat hoger uit de zeebodem oprijzen wemelt het van witte cruiseboten.  Tientallen schepen als witte zwanen in een rotsvijver, een ongewoon beeld.
Wat een pracht
We hebben het naar onze zin
's Avonds op het dek
De zon gaat onder
Voor meer foto's van onze eerste dag in Halong Bay klik hier


De eerste dag was zonnig de twee volgende koud en mistig. Verschillende uitstappen naar de grote grot, de boottochtjes met de sampan in de lagunas die we bereikten langs natuurlijke tunnels door de karstenbergen door, het bezoek aan een pareloester boerderij vulden onze dagen.  En die dagen begonnen met het ontbijt om 7 uur!

We hadden pech. Op onze tweede en derde dag lag Halong Bay in de mist
We vaarden door verschillende grotten onderdoor
In de bergen in Halong Bay leven er nog een vijftigtal Witromplangoer apen. Een bedreigde diersoort.
Zonde van het weer en de mist........
Voor meer foto's van onze tweede cruise dag in een mistig Halong Bay klik hier
Op onze derde vaardag liet de zon zich opnieuw niet zien. Pech, maar we lieten het niet aan ons hart komen.
Boven op een van de karstenbergen zagen we een Pagode
Onze laatste aperitief op de boot
Voor meer foto's van onze derde vaardag op Halong Bay klik hier

 

Geniet mee van de mooie Halong Baai al is de video opgenomen op een mistige dag

Sa Pa.

Van Halong baai terug naar Hanoi en van Hanoi trekken we verder noordwaarts richting Chinese grens met een transportmiddel dat we nog niet hebben gehad de:  “Orient Express” trein.  Vanuit Hanoi vertrekken iedere avond een vijf tal slaaptreinen naar Lao Cai, een Vietnamese stad op de grens met China.  Iets meer dan 300 km verwijderd van Hanoi. Met een TGV  zou die rit iets meer dan 1 uur duren, met de TPV (Train a Petite Vitesse), die zichzelf de “Orient Express” noemt duurt dat 10 uur! Gemiddelde snelheid iets meer dan 30 km per uur, dit is Kazachstan treinsnelheid!
Het is ongeveer 7 uur als we nog slaapdronken ons met alle bagage uit de trein wurmen. We zijn de ganse nacht gewiegd en geschud.  Vlak boven de buggy’s is het gehakketak van de wielen op de sporen het best hoorbaar en uitgerekend daar hadden we een coupe. Onze gids staat ons op te wachten, een dame van een etnische minderheid  de “ Red D Zaho “ in traditionele  klederdracht. Later bleek dat ze al om 4 uur in het station was denkend dat we met een eerdere trein zouden aankomen.  Foutje van onze gids in Hanoi die ons te laat heeft afgehaald in ons hotel.

Op een schommelende knarsende Vietnamese trein die aan 30 km per uur rijdt
We werden opnieuw verwelkomd in Lao Cai door onze gids van de Red Dzao bevolking
Ban Pho
De "Flower H’mong en Tay people" gemeenschap leven hier
Voor meer foto's van onze rit naar Sapa en bezoek aan de Ban Pho gemeenschap klik hier

Naar Sa Pa, 40 km verder in de bergen,  rijden we met het busje pas deze namiddag.  Eerst bezoeken we de zondagsmarkt in de omgeving van Lao Cai en een dorp. Een typische zuid Aziatische markt waar de mensen uit de omgeving hun groenten en dieren te koop aanbieden. Maar deze markt hier is wel zeer kleurrijk.  De dorpen uit de omgeving zijn bevolkt door talrijke etnische minderheid groepen en die zijn hier allen in hun kleurrijke klederdracht.

Sapa is een bergdorp op 1.540 meter hoog. Reeds in het begin van de 20ste eeuw door de fransen als vakantiedorp gewaardeerd. Door zijn ligging in de bergen  - een uitloper van de Himalaya -  is de temperatuur in de zomer aangenamer dan in Hanoi. Er werd zelfs een sanatorium gebouwd in 1912. Maar van die vroegere pracht en de 200 luxueuze villa’s is niets meer overgebleven.  Eerst waren er na de tweede wereldoorlog regelmatig opstanden in de Tonkin regio. Die duurden tot in 1954 en dan kwam de Indochina oorlog met de Franse bombardementen  in 1960. Later in 1979 hebben de Chinezen de hele omgeving ingenomen tijdens een anderhalve maand durende bezetting.  Dit was een vergelding omdat de Vietnamezen Cambodia waren binnengevallen. In 1992 besliste de overheid de stad open te stellen voor het internationaal toerisme.

De markt van Bac Ha is gevuld met lieve mensen gekleed in kleurrijke tradirionale kledij

Verschillende vevolkingsgroepen leven vreedzaam samen
Dit zijn meisjes van de "Black HMong people"
Dirk kijkt geïnteresseerd toe naar de verschillende specerijen die hier te vinden zijn
Voor meer foto's van de mooie en kleurrijke markt van Bac Ha
klik hier


Vandaag de dag is Sapa een bruisend toeristenstadje gelegen in een prachtig berglandschap.  De thuis voor een groot aantal etnische minderheden. Er leven 36.000 inwoners waarvan de meeste werken op de terras rijstvelden op de lagere hellingen van de bergen. De  geografische ligging met subtropische zomers en milde winters en de 160 mistige dagen per jaar hebben een bijzondere invloed op de bevolking en fauna en flora.  Vele zeldzame en bedreigde planten- en diersoorten werden hier gevonden.

We hebben geluk. Het weer zit mee. In de morgen vult de mist nog de valleien onder ons maar later komt de zon de wolken wegbranden. Ideaal weer voor een trektocht over de bergpaden tussen de rijstvelden.
Onze 11 km lange trekkingstocht beschouwen we als een van de hoogtepunten van onze reis door Vietnam
We vertrokken in de mist maar stillaan klaarde het op....wat een pracht
 
 
De hele lange haren worden samen gehouden in het hoofddeksel
de vrouwen dragen ook hele mooie oorbellen
We trekken door beeldig mooie landschappen
Ongelooflijk mooi -
klik op de foto's voor groter forrmaat
de dagen erna voelden we het aan de kuiten en benen dat we 11 km bergop en bergaf hadden gelopen
Voor meer foto's van onze prachtige trekkingstocht klik hier

25 februari met de motorfiets over 2.000 meter naar de ‘Black Teeth’ vrouwen.

De zon is al vroeg van de partij.  We zien voor het eerst de hoge bergtoppen priemen in een blauwe lucht.  De vallei is nog met wolken gevuld als we klaar staan bij de motoverhuur. Groter dan een 125 cc motorfiets huren is niet mogelijk in Vietnam we zullen het moeten stellen met twee kleine Yamaha scooters voor een tocht van 130 km door de bergen ten westen van Sapa. Onze gids ook gemotoriseerd wil ons meenemen naar een dorp van een minderheid. In dat dorp is het schoonheidsideaal voor de vrouwen, zwarte tanden.
Mijn, wat aftandse scooter, heeft het behoorlijk lastig om op de steile berghellingen naar de top van 2.000 meter te klimmen. Met een slakkengangetje ben ik de rode lantaarn, maar het kleine motortje brengt me zonder stilvallen over de pas.

We kregen er niet genoeg van en reden de dag erna rond met een motorfiets

Na twee uur rijden zijn we in het dorp.  Onze gids brengt ons tot bij de woning van de dorpsverantwoordelijke.  Het is een betrekkelijk grote paalwoning, stevig gebouwd. Onder de plankenvloer is tussen de grote spleten de stal voor de varkens en de buffel te zien.  In de gebinten van het dak boven de toegangsdeur ligt een voorraad rijst in zakken. De woonruimte – 5 bij 10 meter – is relatief ruim.  De lange wand tegenover de ingangsdeur is de wand waartegen vier door gordijnen afgescheiden slaapplaatsen zijn, er zijn geen matrassen enkel een tapijt moet de spleten in de planken vloer afdichten. De slaapplaatsen hebben elk een muskieten net.  In een hoek van de leef plaats zijn toch meubels.  Een lage tafel met dito stoelen.  Daarnaast hangt een vlakscherm TV.  Op de balk boven de bedden zijn foto’s van de familie te zien.  Naast de woonplaats is er nog een kleine ruimte die als keuken dienst doet.  Op een rokend houtvuur staat een zwart geblakerde ketel te pruttelen.  De gastvrouw met de zwarte tanden toont ons fier haar woning, maar het bezoek is niet gratis.  Bij het afscheid voelen we ons verplicht een zoveelste handwerkje te kopen.
We bezochten de gemeenschap van de "Black Theet woman"
Onze laatste dag in Sapa en ook in Vietnam was ook een hoogtepunt
Voor meer foto's van onze motorrit in de omgeving van Sapa klik hier

Adieu Vietnam.
22 dagen zijn voorbij gevlogen.  We zijn aan de laatste avond van een mooie trektocht doorheen het land Vietnam en de verschillende Vietnamese culturen.  We hebben zowat 4.500 km door het land getrokken en er de wezenlijke verschillen kunnen vaststellen tussen noord en zuid en daarmee bedoel ik niet alleen het klimaat…De wiegende Orient Express moet ons nu terug naar Hanoi brengen en vooraleer we in onze sponde klimmen drinken we nog een laatste fles Australische Shiraz.  Morgenvroeg zullen we afscheid moeten nemen van onze vrienden Nicole en Joël want zij vliegen terug naar België, wij willen onze FJ ophalen in Phnom Penh.

 

Onze Vietnamreis zit er op maar we willen jullie deze beelden ook niet onthouden
Het vervoer op de motorfietsen in Vietnam en de kledij van de vrouwen

Alles wordt vervoerd op de motorfietsen, hier een boot op het hoofd van een passagier
De vrouwen lopen en rijden helemaal ingepakt ....omdat....ze niet bruin willen worden.
Voor meer foto's van het transport op de motoefietsen in Vietnam
klik hier
 

Onze route doorheen Vietnam

Naar boven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Shipping to Africa 27/03/2016
23/01/2016
16/01/2016
15/01/2016
Depart of part 6
15/01/2016
12/11/2015
29/10/2015
23/10/2015
22/10/2015
Depart of part 5
22/11/2015
21/05/2015
13/04/2015
27/03/2015
20/03/2015
15/03/2015
04/03/2015
25/02/2015
26/01/2015
12/12/2014
18/11/2014
05/11/2014
02/11/2014
01/11/2014
Depart of part 4
01/11/2014
belgium3 17/05/2014
malaysia3 08/05/2014
singapore 07/05/2014
26/04/2014
24/04/2014
brunei 21/04/2014
borneo 09/04/2014
15/03/2014
01/03/2014
26/02/2014
vietnam 05/02/2014
04/02/2014
thailand 11/01/2014
03/01/2014
depart 02/01/2014
Depart of part 3
02/01/2013
27/04/2013
19/04/2013
03/03/2013
03/02/2013
03/01/2013
07/12/2012
08/11/2012
24/10/2012
13/10/2012
03/10/2012
29/09/2012
24/11/2012
23/11/2013
Depart of part 2 23/11/2013
27/10/2011
02/10/2011
30/09/2011
16/09/2011
08/09/2011
02/09/2011
24/08/2011
24/07/2011
10/07/2011
09/06/2011
02/06/2011
15/05/2011
12/05/2011
09/05/2011
08/05/2011
07/05/2011
05/05/2011
05/05/2011
Depart of part 1 05/05/2011